Vrijdagavond is Belgium's-got-talentavond bij ons thuis. Nu ja... Bij mijn mama en ik, althans. Papa zit in zijn vaste hoek in de zetel het internet af te speuren en broer zit op zijn kamer een of ander online spel te spelen. Maar moeder en ik, wij zitten met een stuk chocola en een warm dekentje in de zetel alles en iedereen te keuren. Op zich zijn we niet echt fan-fán van het programma... We doen er gewoon erg graag sarcastisch over.
Alles ging goed - veel gelach, veel opmerkingen, veel kritiek - totdat een zekere Marijke een tweet de wereld inzond die mijn mama ferm tegen de schenen stootte. Het kwam er op neer dat ze Koen zijn vestje veel te kort vond. Nu, moet je weten, mijn mama heeft een dameswinkel en mode is zowat haar paradepaardje. Ik las de opmerking dus aan haar voor (iets dat ik misschien niet had mogen doen) en zij schoot direct in de verdediging. 'Te kort? Wat? Nee. Vestjes worden al twee jaar zo gedragen. Wat zegt die nu? Integendeel! Het is zelfs net iets té lang voor het type vest. Kort en smal, dat is in! Zegt da maar!'
Zo gezegd, zo gedaan. Marijke kreeg een beleefd antwoord op haar tweet die luidde: 'nee hoor, het is perfect zo!'. De rust keerde weer, totdat ik op mijn beurt een antwoord kreeg van haar. 'Komaan! Het is bijna een bolero!'
Mijn moeders mond viel open en raakte bijna de grond. 'Een bólero? Weet zij wel wat een bolero is? Trut! Stuurt da maar! Fuck you, trut! Zeg da maar! Hou, maar daar kan ik nu eens echt niet tegen he!' Ze zweeg een paar seconden en vervolgde dan: 'waar woont ze? Kan ik haar een mail sturen? Ik wil daar mee discussiëren! Ik heb gelijk, zij niet, hoe durft ze! Wat weet je over haar?' Ik las haar voor dat ons Marijke een proud wife & mother of two was. Meer wist ik er nu ook niet over, helaas. 'Hoe oud is ze? Zijn er foto's? Hoe loopt zij gekleed, als ne clochard? En haar man draagt dan nog een dubbelrijenkostuum, of zo? Trut!'
En zo ging het nog een tiental minuten door. 'Proud mother of two... Zeggen dat zijn kostuum te kort is...' En toen een andere man op het podium verscheen, eveneens met een korte vest, riep ze verbaasd uit: 'Maar kijk! Een korte vest! Zo smal! Daar zal onze proud mother of two niet blij mee zijn. Niet op stemmen hé, Marijke! De vest is te kort!'. Ik probeerde wanhopig het onderwerp te veranderen maar op de een of andere manier kreeg ze het altijd terug op de vrouw die het aandurfde haar mening tegen te spreken. 'Heb je er nog iets van gehoord? Proud mother of two, pfuh... Ik ga een Facebook haatpagina aanmaken!'
Tegen het einde van het programma koelde ze uiteindelijk een beetje af. Een extra stukje chocola en een sipje van haar glas wijn kan daarin meegespeeld hebben. Maar, hoewel ze het accidentje al snel terug van zich af gezet leek te hebben, durfde ik het toch niet aan om haar te vertellen dat ik een nieuwe volger heb op Twitter.
Marijke. Proud mother of two. Sorry mama.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten