Ongeveer een dik uur geleden besloot ik om mijn blog nog eens onder handen te nemen. Zie je, ik hou echt van bloggen. Ik hou gewoon van schrijven in het algemeen. Maar wat ik standaard elke keer voorheb eens ik mij terug waag aan het delen van mijn levensgebeurtenissen en gedachten, is dat ik er te ver in ga. Ik begin letterlijk alles neer te pennen. Positieve dingen, negatieve dingen. En wanneer ik die negatieve dingen dan nalees in positievere tijden, wil ik ze gewoon verwijderen. En dan zinkt de blogmoed me telkens opnieuw in de schoenen.
Ongeveer een dik uur geleden herlas ik alles. Ik herlas elk bericht dat ik ooit schreef en ik besloot welke berichten mochten blijven en welke niet. Uiteraard heb ik geen enkel bericht echt verwijderd - dat is stom, want uiteindelijk heb ik mij op een bepaald moment effectief zo gevoeld, dus het is geen onnuttig schrijfsel geweest.
Nu is het tijd voor een nieuw begin (ja, nogmaals, een nieuw begin, ik weet het, ja, het tien miljoen duizendste begin van mijn blog, ik weet het, confronteer me niet, ik weet het!). Ik was echt van plan om vrijwel direct een nuttige blog post te schrijven, maar weet je, het is 20 voor 1, en ik ben moe, van al dat lezen, en eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee waarover ik op dit moment zou moeten schrijven. 'Over de liefde!', hoor ik menig lezer zeggen, zowel op sarcastische als op enthousiaste toon (ieder diertje zijn pleziertje), en ja, daar zou ik echt weer boeken over kunnen neerschrijven... Nee echt, dat zou ik écht kunnen. Maar ik ga toch proberen om het één dag vol te houden zonder het over dat kutfenomeen te hebben.
Graag herinner ik u aan voorbije beloftes (zowel aan jullie als aan mezelf):
- verdraagzamer worden en van mensen beginnen te houden (status: ik haat nog steeds mensen)
- de uitdrukking 'maar hey!' minder gebruiken in mijn blog posts (status: bijna elke blog post telt die uitdrukking én in het dagelijkse leven is het nog erger)
Bon. Dat zegt genoeg, me dunkt.
In ieder geval - bloggen, ja. Ik ga er weer voor. Ik vind wel weer nuttige dingen om over te schrijven. Of ja, nutteloze dingen, die typen gemakkelijker. Meer mijn ding, nutteloze dingen. Zo sorteerde ik onlangs al mijn koelkastwoordmagneetjes op woordcategorie (subjectief, adjectief, werkwoord, nvdr). Het kostte me 2,5 uur, maar ik heb me nog nooit zo goed geamuseerd. Zo zie je maar. Ieder diertje zijn pleziertje, weet je nog.
Ik ben er klaar voor. Alez, morgen. Of overmorgen. Nu ga ik gewoon slapen. Ja. Slapen. Hopelijk tot snel, en hopelijk is dit géén loze belofte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten